Bor topraktan kökler aracılığı ile borikasit olarak alınır. Köklerden filizlere kslem ile iletilir. Bor eksikliği ve bor fazlalığı tüm narenciye alanlarında problemdir. Topraktan bor alınması anaçlara göre değişiklik göstermektedir. 1943 yılında turunç üzerine aşılı grapefruitların trifolia üzerine aşılı olanlara göre bor eksikliği gösterdiği saptanmıştır.

Toprak pH değerinin artması ile normal olarak topraktan bor alımı da azalır. 6,3 - 6,5 değerleri arasında alınabilirlik düşüşü çok fazladır. pH=6,3 ve pH=7,4 olan topraklara eşit miktarlarda bor verildiğinde pH=7,4 de alınan bor miktarı pH=6,3 dekinin kabaca %25 i kadarıdır.

Borun bitkideki rolü henüz kısmen anlaşılmış durumdadır.

Bor eksikliği, köklerde indolasetikasit oksidazını engelleyerek bitkide indolasetikasit düzeyinin azalmasına neden olur. Bu da uzunlamasına büyümeye engel olur. Eksiklik belirtileri olarak yapraklarda gözle görülür bir kloroz olmaz. Yaprak aralıkları kısalır, yeni filizler oluşurken bir büyüme noktasından birçok filiz çıkar ve fırça gibi görünüm olur,filizler uzadığında büyüme yukarı doğru dik değil yay şeklindedir. Polen fonksiyonları ve polen tüpü büyümesi azalır. Çiçeklenme çok fazla olabilir ama çiçek sonrası silkme ile ağaç tüm meyvelerini kaybeder. Meyvenin ileri dönemlerinde kabukla meyve arasındaki doku kalındır, burada küçük sakız paketçikleri görülür. Bor stresinin devamı floemin çöküşüne, tamamen işlevini yitirmesine neden olur.

2001 yılına kadar bor eksikliğini gidermek için yılda üç-dört kez 1000 lt suda 3kg borikasit eritip dekara 150-200 lt su kullanarak yapraktan tatbikat yaptık.

Boretanolamin uygulamalarımız olumlu sonuç verince ve borethanolamin Avrupa Birliği’nce de bir bor gübresi olarak tanınınca boretanolamin içerikli bortechin’i üreterek borikasit yerine uygulamaya başladık.

Boretanolamin kimyasal özelliğinden dolayı bazik değerli topraklarda da başarı ile uygulanmaktadır.